TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ

Reklamlari:



Indir 120.2 Kb.
TitleTÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ
Date conversion20.02.2013
Size120.2 Kb.
TypeBelgeleme
Sourcehttp://www.emo.org.tr/ekler/8d31bd778da8bdd_ek.doc
TÜRKİYE’ DE

ELEKTRİK, ELEKTRONİK, BİLGİSAYAR MÜHENDİSLİKLERİ EĞİTİMİNİN TARİHSEL GELİŞİMİ


E. Orhan ÖRÜCÜ

Elektrik Mühendisleri Odası Ankara Şubesi

Menekşe sokak 5/11 Yenişehir ANKARA

orhan.orucu@emo.org.tr

Özet


Ülkemizde genelde üniversite eğitimi, özelde ise Elektrik, Elektronik, Bilgisayar mühendisliği eğitimi ekonominin gelişiminden üniversite idaresine, genel devlet politikalarından eğitim politikalarına pek çok sorunla birlikte gelişmiş, şekillenmiştir. Bu yıl birincisi gerçekleşecek Elektrik, Elektronik, Bilgisayar Mühendisliği sempozyumu ile geleceğe yönelik bir takım sonuç ve hedefler çıkarmadan önce, bugünün bir fotoğrafını çekmek istedik. Bu fotoğrafını çekerken bugünlere nerelerden ve nasıl geldiğimizi de özetledik. Bu çalışmanın temelini TMMOB, EMO ve Prof. Dr. Ahmet Dervişoğlu’nun çalışmaları ile YÖK ve ÖSYM yayınları oluşturmuştur.


ABSTRACT

In our country; university education in general and electrical-electronics-computer engineering education in common are developed and shaped together with so many problems related with economy, general governmental policies, education policies etc. We would like to take a picture of todays before resulting for the future by the first Symposium of Electrical-Electronics-Computer Engineering Education. During taking picture, we had try to brief starting point and current situation also. This article is mainly based on researches done by Prof. Dr. Ahmet Dervişoğlu, publications of TMMOB and EMO as well as publications of YöK and öSYM.

SUNUŞ

Ülkemizde genelde üniversite eğitimi, özelde ise Elektrik, Elektronik, Bilgisayar mühendisliği eğitimi ekonominin gelişiminden üniversite idaresine, genel devlet politikalarından eğitim politikalarına pek çok sorunla birlikte gelişmiş, şekillenmiştir.Bu yıl birincisi gerçekleşecek olan bu eğitim sempozyumu ile geleceğe yönelik bir takım sonuç ve hedefler çıkarmadan önce, bugünün bir fotoğrafını çekmek istedik. Bunu yaparken nerelerden nasıl geldiğimizi de özetlemek gerekiyordu.

ELEKTRİK, ELEKTRONİK MÜHENDİSLİĞİ TARİHİ

Türkiye'de mühendislik ve eğitimine ilişkin bilgiler bilindiği üzere İ.T.Ü.'nin nüvesini oluşturan ve askeri mühendis yetiştirmeyi hedefleyen ve 1773 yılında kurulan Mühendishane-i Bahr-i Hümayun (İmparatorluk Deniz Mühendislik Okulu) ile başlamaktadır. Okulun kurucusu bir Macar soylusu olan Baron de Tott’dur. Okulun kuruluş tarihi İTÜ gibi Deniz Harp Okulu’nunda kuruluş tarihi olarak kabul edilir.1795 yılında açılan Mühendishane-i Berr-i Hümayun (İmparatorluk Kara Mühendislik Okulu) Mühendishane-i Bahr-i Hümayun’nun genişletilmesi ile oluşmuştu ve eğitim süresi 4 yıldı.

1839 yılında bayındırlık hizmetlerini yürütmek üzere Nafia Nezareti kuruldu. Bu nezaretin devletin bayındırlık işleriyle ilgilenmeye başlamasıyla ortaya çıkan mühendis ihtiyacını karşılayabilmek için 1867 yılında Mülkiye Mühendisi ve Islah-i Sanayi Mektebi adıyla yılda otuz mühendis yetiştiren bir okul açılmıştır. Bu okulun kaç yıl öğretim yaptığı kesin olarak bilinmemekle birlikte, bu okulun devamı sayılan ve 1874 yılında açılan Mühendis-i Mülkiye Mektebi açılmış, okulun adı 1875 yılında Turuk-u ve Muabir Mektebi olarak değiştirilmiştir. Dört yıl olan okulun eğitim süresi sonunda yapılacak sınavda başarılı olanlara "doktor" ve bu sınavı başaramayanlara "kondüktör" diploması verilmiştir.

Sivil hizmetler için mühendis ihtiyacını karşılamak üzere 1883 yılında Mühendishane-i Berr-i Hümayun, Hendese-i Mülkiye Mektebi’ne dönüştürülmüştür. Başlangıçta Fransızların "Ponts et Chaussees" okulu örnek alınarak eğitimini sürdüren okul, daha sonra Alman ekolünü örnek alarak eğitimine devam etmiştir.

Sivil bir okulun askeri yönetimden ayrılması gerekliliği görüşü üzerine 1909 yılında Nafıa Nezaretine bağlı olarak Mühendis Mekteb-i Ali’si adı alan okul eğitimine Yüksek Mühendis Mektebi açılıncaya kadar devam etmiştir. Okul Hendese-i Mülkiye Döneminde (1788-1909) 239, Mühendis Mekteb-i Ali’si döneminde (1910-1928) toplam 237 mezun vermiştir.

Cumhuriyetin kurulmasıyla birlikte ülkenin mühendis ihtiyacını karşılayabilmek için çeşitli çalışmalar başlatılmış 1926 yılında başlayan çalışmalar 24 Mayıs 1928 tarihinde kabul edilen 1275 Sayılı 8 maddelik bir Yüksek Mühendis Mektebi Kanunu ile Mühendis Mekteb-i Ali’si Yüksek Mühendis Mektebine dönüştürülmüştür. Nafıa Nezaretine bağlı tüzel kişiliğe haiz ve katma bütçeli bir yapı kurulmuştur.


Cumhuriyet sonrası, 1926 yılında İstanbul Dar-ül Fünu’nu Fen Fakültesine bağlı olarak kurulan Makina-Elektrik Enstitüsünde başlayan Makina-Elektrik mühendisliği eğitimi sadece bu yerde devam etmiştir. Bu kurum 4 yılda Makina-Elektrik Mühendisi ünvanlı mezunlar vermiştir. Sonradan bu mezunlara Yüksek Mühendis ünvanı verilmiştir.

31.5.1933 tarihinde çıkarılan 2252 sayılı kanun ile Dar-ül fün’un tüm kadro ve kurumları ile lağvedilmiştir. Aynı kanun Maarif Vekaletini İstanbul Üniversitesi adı ile bir yüksek öğretim kurması konusunda yetkilendirmiş, Yüksek Mühendis Mektebini bu üniversitenin bünyesine alınması meselesi konusunda Bakanlar Kurulunu yetkilendirmiştir. Yüksek Mühendis Mektebi'nin İstanbul Üniversitesi'nin bir fakültesi haline getirilmesi düşünülmüş ve hatta Fen Fakültesi'ne bağlı Makina ve Elektrik Enstitüsü "Elektro Mekanik Şubesi" adıyla Yüksek Mühendis Mektebi' ne alınmıştır. Fakat Yüksek Mühendis Mektebi' nin İstanbul Üniversitesine bağlanması uygulanmamıştır. Faaliyetini ayrı bir tüzel kişilik olarak sürdürmüştür. 1930 yılı girişliler 1934 yılında İstanbul Üniversitesinden mezun olmuşlardır. 1931 yılında girenlere Yüksek Mühendis Mektebi 5 yıl okuma zorunluluğu getirmiş ve okuyanlar 1936 yılında Elektromekanik Yüksek Mühendisi olarak mezun olmuşlardır. 1937’de mezun sayısı18, 1938’ de mezun sayısı 7, 1939’ daki mezun sayısı 6’ dır.

PTT idaresinin teknik eleman ihtiyacını karşılamak üzere İstanbul’ da kurulan PTT Mekteb-i Ali’ si kurumun ihtiyacını karşılamışsa da Yüksek Mühendis Mektebinde 1935 yılın da Muhabere Şubesi kurulmuş 1937 yılında Elektromekanik şubesinin elektrik kısmı ile muhabere şubesi birleştirilerek Elektrik-Muhabere şubesi oluşturulmuştur. 1938 yılında Elektrik-Muhabere şubesi Elektrik şubesi adını almıştır. Bu gelişmeler sonucunda 1940 yılında 7 elektromekanik yüksek mühendisi 6 elektrik yüksek mühendisi, 1941 yılında ise 11 elektromekanik yüksek mühendisi 11 elektrik yüksek mühendisi mezun olmuştur. Bundan sonraki yıllarda artık elektromekanik yüksek mühendisi ünvanlı mezun verilmemiştir. 1944 yılında ise 4, 1945 yılında ise 8 elektrik yüksek mühendisi mezun olmuştur. 1946’ dan itibaren mezunlar Zayıf Akım ve Kuvvetli Akım mezunu olarak adlandırılmışlardır.

Daha önceleri kendi öğretim elemanları tarafından seçilen müdürlerle idare edilen Yüksek Mühendis Mektebinin, 1936 yılında çıkarılan "Konya Ovası Sulama İdaresi ile Yüksek Mühendis Mektebi ve Ankara Yüksek Ziraat Enstitisü'nün Muvazene-i Umimiye Alınmasına Dair" Kanun ile tüzel kişiliği kaldırılmıştır.

22. 9. 1941 yılında çıkarılan 4121 sayılı kanun ile adı Yüksek Mühendis Okulu olarak değiştirilen Yüksek Mühendis Mektebi, Nafia Bakanlığından alınarak, Maarif Bakanlığına bağlanmıştır.

1942-43 Öğretim yılında var olan Elektro Mekanik Şubesi, Elektrik ve Makina Şubeleri olarak örgütlenen okulda, ayrıca "Uçak Mühendisliği" ve " Deniz İnşaat Mühendisliği" şubeleri de açılmıştır.

20.7.1944 yılında çıkarılan 4619 sayılı kanunla Yüksek Mühendis Okulu, tüm hak ve vecibeleriyle birlikte "İstanbul Teknik Üniversitesi" olarak teşkilatlandırılmıştır. Üniversite üç fakülte olarak kurulmuş, Elektrik Fakültesi ilk kurulan fakültelerden biri olmuştur.

Benzer bir gelişmede, 1911 yılında "Fen Memuru" (Kondüktör) gereksinmesini karşılamak amacıyla Kondüktör Mekteb-i Ali’si adıyla bir okul kurulmuştur. Eğitim Fransız Ecole de Conductor'ün programını örnek alan okul 1922 yılında adı Nafıa Fen Mektebi olarak değiştirilmiştir. 1925 yılında eğitim süresi iki yıldan ikibuçuk yıla çıkarılan okul 1937 yılında Milli Eğitim Bakanlığına bağlanarak tekrar yapılandırılmış. Teknik Okul ismi verilmiş ve İnşaat, Makina şubeleri açılmıştır. 1943 Yılında Yıldız Teknik Okulu olarak tekrar yapılandırılan okul, dört yıllık eğitim veren bir yüksek öğretim kurumu haline getirilmiştir. İlk Elektrik Mühendislerini 1946 yılında mezun olmuşlardır. 1958-1959 öğretim yılında okul bünyesinde 5 yıl süreli ve geceleri öğretim yaparak mühendis yetiştiren Akşam Teknik Okulu açılmıştır. Yıldız Teknik Okulu 1969 Yılında Devlet Mühendislik Mimarlık Akademisi, 1982 yılında Yıldız Üniversitesi, 1992 yılında da Yıldız Teknik Üniversitesi adını almıştır. Yıldız’ın diğer okullardan önemli ve tek farkı Sanat Enstitüsü Mezunlarını Tekniker ve Yüksek Teknikerleri bir kontenjan dahilinde kabul etmesi ve mühendis olarak mezun etmesidir. Günümüzde olmayan bu özelliği ülkemiz için önemli bir kayıp ve eksikliktir.

1863 yılında Amerikalı bir misyoner tarafından İstanbul’ da kurulan Robert Kolej ABD dışında açılan ilk yüksek okul konumundadır. 1912 yılında mühendislik okulu İnşaat, Makine ve Elektrik mühendislikleri lisansı verilecek şekilde kurulmuştur. Türkiye’ de ilk Elektrik Mühendisi 1925 yılında mezun olmuştur. Bu kurumdan 1926’ da 2, 1927’ de 4, 1928’ de 3, 1930’ da 11 Elektrik Mühendisi mezun olmuştur. 1973 yılında Boğaziçi Üniversitesi adını alıncaya kadar Robert Kolej’ den 314 Elektrik Mühendisi mezun olmuştur.

1950 yılı ve sonrasında ortaya çıkan teknokrat kadro yetiştirebilmek için seçilen Amerikan üniversite modeli ile bölge üniversitelerinin kurulması hedeflenmiştir, 20 Mayıs 1955 yılında çıkarılan kanun ile Karadeniz Teknik Üniversitesi kurulmuştur. Ülkemizin en eski dördüncü üniversitesi olan KTÜ’de 1963 yılında 336 sayılı yasa ile 4 fakülte kurulmuştur. Makina-Elektrik Fakültesi bunlardan biridir. Karadeniz Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği Bölümü 1969 yılında öğretime başlamıştır. 1982 yılında 2547 sayılı yasa ile Mühendislik Mimarlık Fakültesi kurulmuş ve bölüm Elektrik, Elektronik Mühendisliği adını almıştır.


20 Mayıs 1955 tarihinde 6595 sayılı yasa ile kurulan Ege Üniversitesinde 1968 yılında Mühendislik Fakültesi kurulmuşsa da Elektrik-Elektronik Mühendisliği eğitimine ancak 1994 yılında başlanılmıştır.

Orta Doğu İleri Teknoloji Enstitüsü adı ile 15 Kasım 1956 da kurulan ODTÜ, 1959 yılında çıkarılan 7307 sayılı kanun ile bugünkü statüsüne kavuşmuştur. İlk olarak 1956 yılında Mimarlık Fakültesi açılmış, 1957 yılında ise Makina Mühendisliği bölümü eğitime başlamıştır. 1957-1958 öğretim yılında Mimarlık, Mühendislik ve İdari Bilimler Fakülteleri Kurulmuştur. Elektrik-Elektronik Bölümü 1958 yılında 25 öğrenci, 2 öğretim üyesi ile eğitime başlamıştır. İlk yıllarını Kızılay’da Emekli Sandığı’na ait küçük bir bina ile TBMM arkasında bulunan barakalarda geçirdikten sonra 1963 yılında ülkemizin ilk kampusü olan bugünkü yerine taşınmıştır.

1960' lı yılların ortalarından itibaren özel yüksek öğretim kurumlarının kurulması ile artan elektrik mühendisliği veren kurum sayısı bunların 1971 yılında çeşitli akademilere bağlanması ile kalıcılaşmıştır.

1971-1981 döneminde açılan 10 yeni üniversite ile yaygınlaşan elektrik mühendisliği eğitimi 1982 yılında akademilerin birleştirilerek çeşitli üniversitelerin açılmasıyla EEM Eğitimi veren kurumlar şunlar olmuştur.


İTÜ Elektrik Fakültesi, İTÜ Maçka Elektrik Fakültesi, ODTÜ Elektrik-Elektronik Müh. Bölümü, ODTÜ Gaziantep Elektrik Bölümü, Boğaziçi Üniv. Elektrik Bölümü, Karadeniz Tek. Üniv. Elektrik Bölümü, Hacettepe Üniv. Elektrik Bölümü, Bursa Üniv. Elektrik Fakültesi, İstanbul DMMA Yıldız Elektrik Fakültesi, İstanbul DMMA Vatan Elektrik Fakültesi, Ankara DMMA Elektrik Fakültesi, Eskişehir DMMA Elektrik Fakültesi, Elazığ DMMA Elektrik Bölümü, Kayseri DMMA Elektrik Bölümü, Kocaeli DMMA Elektrik Bölümü, Sakarya DMMA Elektrik Bölümü.


ODTÜ Bilgisayar Bölümü, Hacettepe Üniv. Bilgisayar Bölümü

Yukarıda sıralanan kurumların tamamına 1981-82 ders yılında alınan öğrenci sayısı 700 kadardır ve bu, Türkiye için küçük bir sayıdır.


1981 yılında çıkarılan Yüksek Öğretim Kanunu ile, ülkemizdeki tüm yüksek öğretim kurumları, Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) çatısı altında toplanmış, akademiler üniversitelere dönüştürülmüştür. 1982-83 ders yılında üniversitelere alınan öğrenci sayıları, YÖK kararı ile çok artırılmamış, 1983-84 öğretim yılından itibaren de öğrenci ve öğretim üyeleri sayıları ile ilgili istatistikler düzenli olarak yayınlanmıştır.


2002-2003 Öğretim yılında 34 ü devlet, 12 si vakıf üniversiteleri olmak üzere 46 üniversitede 76 farklı statüde Elektrik, Elektronik Mühendisliği eğitimi sürmektedir. 2002-2003 yılı kontenjanı 3.508 olup okuyan toplam öğrenci sayısı 17.304 tür. 18 devlet ve 12 vakıf üniversitesinde Elektrik, Elektronik Mühendisliği bölümü yoktur. Üniversite sayısı 52’si devlet, 24’ü vakıf olmak üzere 76’dır.


Kayıtların daha sağlıklı tutulduğu 1983-1984 yılından itibaren Elektrik, Elektronik Mühendisliği bölümünden mezun olanların sayısı 32.806, Bilgisayar Mühendisliği bölümünden mezun olanların sayısı 7.245 kişidir. Toplam sayı 40.501 etmektedir. Elektrik Mühendisleri Odası kayıtlarına göre aynı dönemde odaya kayıtlı EEBM sayısı 17.443 kişidir. 1983 yılı öncesinde EMO’ya kayıtlı üye sayısı ise 11.886 kişidir. EMO’ya kayıtlı toplam EEBM sayısı 2002 yılı sonu itibarı ile 29.329 kişi olup, üye olma oranı yaklaşık %50 gibidir ki, örgütlü bir güç olmak açısından kötü bir orandır. Nedenleri üzerinde tartışılması gereken ayrı bir konudur.


Yıllar
ÖSYM KAYITLARINA GÖRE

EMO KAYITLARINA GÖRE

Elektrik, Elektronik Bölümü

Bilgisayar Bölümü

TOPLAM

GENEL TOPLAM

EMO’ ya Yeni Kayıt

EMO Üyesi

 

Mezun

Mezun

Mezun

Mezun



TOPLAM

1983

1.016

86

1.102

1.102

876

876

1984

913

65

978

2.080

692

1.568

1985

889

65

954

3.034

856

2.424

1986

1.153

149

1.302

4.336

816

3.240

1987

1.412

237

1.649

5.985

1.033

4.273

1988

1.520

270

1.790

7.775

1.017

5.290

1989

1.637

203

1.840

9.615

1.224

6.514

1990

1.567

233

1.800

11.415

1.046

7.560

1991

1.743

293

2.036

13.451

1.099

8.659

1992

1.721

380

2.101

15.552

1.047

9.706

1993

1.916

329

2.245

17.797

990

10.696

1994

1.911

395

2.306

20.103

944

11.640

1995

1.893

469

2.362

22.465

978

12.618

1996

1.922

437

2.359

24.824

919

13.537

1997

1.899

504

2.403

27.227

843

14.380

1998

2.166

622

2.788

30.015

858

15.238

1999

2.499

748

3.247

33.262

804

16.042

2000

2.462

773

3.235

36.497

667

16.709

2001

2.567

987

3.554

40.051

501

17.210

2002

2640

1281 

3921 

43.792 

233

17.443

 

35.446

8.526

43.972

43.972

 

17.443

 

 

1982 yılı ve öncesi EMO'ya toplam kayıt

11.886

 

 

EMO'ya toplam kayıt

29.329




7. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANI TEKNİK PERSONEL

ARZI ve İHTİYACI PROJEKSİYONU ( bin kişi ) Kaynak : DPT

Meslek Türü

1995

2002

ARZ

İHTİYAÇ

ARZ

İHTİYAÇ

Elektrik-Elektronik Mühendisi

25,7

22,2

32,2

30,9

Bilgisayar Mühendisi

4,1

5,1

5,9

7,3
















8. BEŞ YILLIK KALKINMA PLANI TEKNİK PERSONEL

ARZI ve İHTİYACI PROJEKSİYONU ( bin kişi ) Kaynak : DPT

Meslek Türü

2000

2005

ARZ

İHTİYAÇ

ARZ

İHTİYAÇ

 










 

Elektrik-Elektronik Mühendisi

32,4

30,9

39,7

43,0

Bilgisayar Mühendisi

6,8

9,2

12,6

16,6




7. ve 8. Beş Yıllık Kalkınma Planlarında teknik personel projeksiyonlarının çok sağlıklı olmadığını kabul etmeliyiz. 8. Beş yıllık plana göre ihtiyaç 43.000 arz ise 39.700 tahmin edilmektedir. Elektrik Mühendisleri Odasının 2002 yılı sonunda kayıtlı üye sayısı yaklaşık 30.000 dir. 1.000 kadar olan Bilgisayar mühendisini düşersek sayı 29.000 kabul edilebilir. Üye olma oranını %50 kabul edersek 50.000 civarında elektrik, elektronik mühendisi olduğu kabul edilir ki bu da arz ve ihtiyacın doğru öngörülmediği demektir. Planlama düşmanlığının artık ağır bastığı günümüz ülkesinde neye göre elektrik, elektronik mühendisliği bölümleri açılacaktır. Tek sebep var gibi görülüyor oda özellikle en yüksek puan alan öğrencilerin elektronik bölümlerini seçmeleri nedeni ile üniversitelerin prestij için elektronik bölümü açmalarıdır. Bu bölümlerin gerekli altyapı maliyetlerinin daha az olması da bir başka etkendir.

LİSANSÜSTÜ EĞİTİM



Lisansüstü eğitimini sürdüren, kayıt ve mezun olan öğreni sayılarına bakıldığında 1983-1984 yılından itibaren elektrik, elektronik bölümlerine toplam 10.291 yeni kayıt yapıldığını, mezun olanların sayısının ise toplam 4.094 olduğunu görmekteyiz. Lisansüstü eğitimde hemen dikkati çeken nokta kayıt olanlarla mezun olanlar arasında ki 1/3 oranındaki farktır. Bu oran bu eğitimde mezuniyet için gerekli seviyenin çok yüksek tutulduğu şeklinde yorumlanacağı gibi, başlangıçta Yüksek Lisans yapmaya ihtiyaç duyulan ile daha sonra bu eğitimi tamamlamak için gösterilen çaba arasındaki farklılık olarak ta ekle alınabilir. Bu konu değerlendirilirken Yüksek Lisans eğitimine başvuru nedenleri arasında mezun olan mühendisin çalışma hayatı için duyduğu özgüven eksikliğinin, iş bulamama gerçeğinin, mesleki eğitim sonrası kısa süreli sertifika programlarının yetersizliği ve lisans düzeyinde branşlaşmadaki eksikliğin de önemli bir rol oynadığı düşünülebilir. Ülkemiz için geçerli bir başka etkende erkek mezunların askerlik nedeni ile Yüksek Lisans eğitimine kayıt yaptırmalarıdır. Bu da kayıt/mezun oranını etkileyen ülkemize özgü bir nedendir. Akademik kariyer dışında, geleceğine yönelik olarak lisans mezunu mühendisler için zamanla yük haline gelen bu eğitimin yeniden örgütlenmesi gereği açıktır. Yüksek Lisans sahibi mühendislere öğretim kurumları dışında talep olmazsa, yaratılamazsa bu durumun bu biçimde sürmesi beklenebilir. Çeşitli ülkeler 3 yada 10 yıl gibi mühendislik pratiği olanlara Yüksek Lisans eğitimi vererek ihtiyaca uygun Yüksek Lisans yaptırılması yoluna gitmektedirler.

BİLGİSAYAR MÜHENDİSLİĞİ EĞİTİMİ



Ülkemizde Bilgisayar mühendislikleri bölümlerinin temellerinde üniversitelerde kurulan Elektronik Hesap Merkezleri yatmaktadır. Genellikle İnşaat Mühendislikleri bölümleri inisiyatifinde gelişen bu merkezlerde ilk olarak Bilgisayar Mühendisliği eğitimi lisansüstü olarak başlamıştır.


ODTÜ Bilgisayar Mühendisliği bölümü 1967 yılında kurulmuş ‘’Elektronik Hesap Bilimleri Bölümü adıyla kurulmuştur. 1965 yılında kurulmuş olan Bilgisayar Merkezi bölüm bünyesine alınmıştır. Başlangıçta akademik kadro bir yardımcı doçent, bir öğretim görevlisi ve bir misafir öğretim görevlisinden oluşmaktaydı. Bölüm 1971-1972 akademik yılında MS derecesine yönelik lisansüstü programı başlattı. Bölüm 1977-1978 akademik yılında lisans eğitimini başlatmış ve ‘’Bilgisayar Mühendisliği bölümü adını alarak mühendislik fakültesi bünyesine katılmıştır. 1981 yılında bölüm ilk mezunlarını verdiğinde 16 öğrenci Türkiye’nin ilk bilgisayar mühendisleri olmuşlardır. Aynı dönemde Bilgisayar Merkezi bölümden ayrılarak Rektörlüğe bağlı bir daire başkanlığı (Bilgi İşlem Daire Başkanlığı) konumunu kazanmıştır. 2003 yılında bölümün akademik kadrosu 8 profesör, 8 doçent, 3 yardımcı doçent, PhD derecesine sahip 5 öğretim görevlisi ve 40 araştırma görevlisinden oluşmaktadır. 2002-2003 öğretim yılında bölümün kontenjanı 110 öğrencidir. Bölüm 2002 yılında ABET tarafından değerlendirilerek ‘’substantial equivalency’’ almıştır.


Benzer şekilde Hacettepe Üniversitesi de aynı süreçlerden geçmiştir. 1971 yılında kurulan Hacettepe Enformatik Enstitüsü, bölümün temelini oluşturmuştur. 1977 yılında Hacettepe Üniversitesinde Bilgisayar Mühendisliği lisans eğitimi başlamıştır.


Ege Üniversitesi’nde de bilgisayar Mühendisliği Bölümü, 1970 yılında Elektronik Hesap Merkezi olarak Ege Üniversitesi Rektörlüğü bünyesinde kurulmuştur. Bölüm 1982 yılında Mühendislik Fakültesi bünyesine alınmıştır. Ege Üniversitesi Bilgisayar Bölümü sektörde çok önemli adımların başlatıcısı olmuştur.


İstanbul Teknik Üniversitesi’nde Bilgisayar Mühendisliği eğitimi 1980 yılında kurulan Elektrik-Elektronik fakültesi bünyesinde kurulan Kontrol ve Bilgisayar Mühendislik ana bilim dalı olarak başlamıştır. Çağın gereklerine daha uygun bir eğitim verebilmek amacıyla 1997 yılında Bilgisayar Mühendisliği aynı fakültenin bir bölümü olarak yeniden yapılandırılmıştır.


2002-2003 Öğretim yılında 22 si devlet, 15 i vakıf üniversiteleri olmak üzere 37 üniversitede 51 farklı statüde Bilgisayar Mühendisliği eğitimi sürmektedir. 2002-2003 yılı kontenjanı 2.169 olup okuyan toplam öğrenci sayısı 9.994 Kişidir. 30 devlet ve 9 vakıf üniversitesinde Bilgisayar Mühendisliği bölümü yoktur.

7. ve 8. Beş Yıllık Kalkınma Planlarında teknik personel projeksiyonlarının çok sağlıklı olmadığını Bilgisayar Mühendisliği bölümler için de kabul etmeliyiz. 8. Beş yıllık plana göre 2002 yılında ihtiyaç 16.600 arz ise 12.600 tahmin edilmektedir. ÖSYM kayıtlarına göre mezun Bilgisayar Mühendisi 7.245 tir. Bu da arz ve ihtiyacın doğru öngörülmediği demektir. Bilgisayar Mühendislerinin EMO içinde örgütlenmesi zayıf olduğu için EMO’da sağlıklı kayıtlar yoktur. Bu bölümün gerekli altyapı maliyetlerinin daha da az olması ve yüksek puan alan öğrencilerin tercihi nedeni ile donanımsız Bilgisayar Mühendislik bölümleri açılmaktadır.




Lisansüstü eğitim için Elektrik, Elektronik bölümünde söylenenler Bilgisayar Mühendisliği içinde geçerlidir. Lisansüstü eğitimini sürdüren, kayıt ve mezun olan öğrenci sayılarına bakıldığında 1983-1984 yılından itibaren Bilgisayar Mühendisliği bölümlerine toplam 4.953 yeni kayıt yapıldığını, mezun olanların sayısının ise toplam 1.622 olduğunu görmekteyiz. Lisansüstü eğitimde bu bölümde de hemen dikkati çeken nokta kayıt olanlarla mezun olanlar arasında ki 1/3 oranındaki farktır.



SONUÇ


Genel tarihsel gelişimini ve bugünkü durumunu özetlediğimiz Elektrik, Elektronik, Bilgisayar Mühendisliği eğitimiyle ilgili olarak sempozyumda gündeme gelecek ve yaşama geçirmek için uğraşılacak öneriler demeti önümüzü açacaktır.


Bu sonuçları beklerken eğitimimizin amacının “öğrenmeyi öğrenmiş, araştıran, bilgi üreten, yabancı dil bilen, teknolojiyi kullanabilen, sosyal bilimlere açık, çevresini sorgulayan, yaratıcı, üretken, toplumla bütünleşen, kalite bilincine sahip, yerel değerleri göz ardı etmeyen, zamanın değerini kavrayan, kendisiyle barışık, etik değerlere sahip, entelektüel özellikli, meslek örgütüne ve örgütlenmesine inanan, ülke ve meslek sorunlarına duyarlı”


Elektrik, Elektronik, Bilgisayar Mühendisi yetiştirmeyi hedefleyen ve programlayan uygulanabilir bir EĞİTİM sürecinin tasarlanması olmasını dileriz. Bu öyle bir süreçtir ki diploma alınması ile bitmeyen ömür boyu sürecek bir eylemlilik faaliyetidir. Böylesi bir mühendis yetiştirmenin elbette ki en önemli bileşeni bu mühendisleri yetiştirecek eğitim / öğretim kadrosunun ve sisteminin bu amaca göre şekillenmesidir.


NOT : Bildirilerde 6 sahife sınırlaması nedeni ile bazı istatistiki tablolara yazımızda yer verilememiştir. Tam metin WEB sayfasında ve dağıtılacak CD’de olarak yer alacaktır.

Add document to your blog or website
Reklamlari:

Similar:

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconElektrik, Elektronik ve Bilgisayar

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconTürkiye’de Bankacılığın Tarihsel Gelişimi Prof. Dr. Nevin Coşar*

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconDördüncü Bölüm Türkiye’de Sosyal Politikanın Tarihsel Gelişimi

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconTÜRKİYE’de demokrasiNİn tarihsel geliŞİMİ Prof. Dr. İbrahim Arslanoğlu

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconElektrik- elektronik haberleşme biLGİsayar mühendiSLİĞİ GÜnleri 2007

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconBİLGİsayar, yazilim, elektrik elektronik mühendiSLİĞİ ve matematik böLÜMÜ ÖĞrencileri İÇİN *

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconBİLGİsayar, yazilim, elektrik elektronik mühendiSLİĞİ ve matematik böLÜMÜ ÖĞrencileri İÇİN *

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconEeb mühendiSLİkleri İÇİn biLGİsayar destekli EĞİTİM: transiSTÖr eğİTİm yazilimi: tey 0

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconBilgisayarın tarihsel gelişimi

TÜRKİYE’ de elektriK, elektroniK, BİLGİsayar mühendiSLİkleri EĞİTİMİNİn tarihsel geliŞİMİ iconBarkodlarin tarihsel geliŞİMİ

Sitenizde bu düğmeye yerleştirin:
Belgeleme


The database is protected by copyright ©trdocs.org 2012
mesaj göndermek
Belgeleme
Main page